Tagi

, ,


Związki salicylowe i flawonoidy zawarte w korze wierzby działają przeciwzapalnie, przeciwbólowo, napotnie, przeciwgorączkowo, przeciwreumatycznie. Łagodzą objawy przeziębienia i grypy. Poprawiają krążenie krwi, zwiększają diurezę, przyspieszają wydalanie toksycznych i zbędnych metabolitów. Przyspieszają ustępowanie obrzęków. Wzmagają również wydzielanie żółci, przez co przyczyniają się do wspomagania procesów detoksykacji. Hamują procesy zapalne w stawach i mięśniach.

Ich działanie jest słabsze od preparatów syntetycznych, ale za to pozbawione szkodliwych skutków ubocznych.

Produkcja żółtej masy z kory wierzby, nazwanej salicylanem rozpoczęła się w XIX w. za sprawą monachijskiego profesora farmacji Johanna Andreasa Buchnera. Kwas acetylosalicylowy, na potrzeby przemysłu farmaceutycznego zsyntetyzował w roku 1897 Felix Hoffmann, niemiecki chemik, pracujący wówczas dla firmy chemicznej Friedrich Bayer & Co. Sprzedawany pod nazwą handlową Aspirin, był pierwszym lekiem uzyskanym w sposób syntetyczny. Pod różnymi nazwami, produkowany jest do dziś.

Ponadto wierzba doskonale sprawdza się przy produkcji wysokiej jakości węgla drzewnego stosowanego jako dodatek paszowy w hodowli drobiu chroniący drób przed chorobami. Nie sposób nie docenić też terapeutycznego wpływu wierzb na człowieka. W związku z dużą powierzchnią aparatu asymilacyjnego, gęstwina wierzbowa wzbogaca powietrze w tlen oraz przez wysoki poziom transpiracji obniża temperaturę powietrza w wierzbowych zaroślach. Ich poetycki pokrój działa kojąco przywodząc na myśli pozytywne skojarzenia.

Przewodnik po wystawach ~ Nowy Tomyśl, II Światowy Festiwal Wikliny i Plecionkarstwa 

Reklamy