Tagi

, , ,


Porcelana – najbardziej szlachetny rodzaj ceramiki.  Do produkcji porcelany używa się bardzo delikatnej glinki kaolinowej ze skaleniem i kwarcem. Wypalone wyroby mają jasno-białą barwę, są spieczone, nienasiąkliwe i nieprzepuszczalne dla gazów. Im cieńsza tym droższa, im mniej szara tym jej jakość jest wyższa. Najważniejszym czynnikiem identyfikacji porcelany jest jej przejrzystość. Porcelana jako jedyna przepuszcza światło. Wyroby z porcelany są szkliwione na biało, wypala się je temperaturze powyżej 1240 (nawet kilkakrotnie).

porcelanowy kubek

Porcelanowy kubek

Ceramika – w rozumieniu tradycyjnym, tworzywa i wyroby otrzymywane w wyniku wypalenia odpowiednio uformowanej gliny. Nazwa tych wyrobów wywodzi się z greckiego określenia κεραμικός (keramikos), które pochodzi z kolei od słowa κέραμος (keramos – ziemia, glina).
Obecnie przez ceramikę rozumie się wszystkie tworzywa i wyroby nieorganiczno-niemetaliczne, w trakcie otrzymywania których istotnym procesem jest obróbka cieplna w temperaturze powyżej kilkuset stopni Celsjusza, np. spiekanie lub prażenie.
Historia ceramiki sięga paleolitu. Najstarsze znalezione wyroby datuje się na 13 tys. lat p.n.e., szklane 5–6 tys. lat p.n.e., materiały wiążące (wapno, gips) używane są od 2–5 tys. lat. Ceramikę wytwarzali już Grecy, znana jest kultura pilińska z okresu brązu, jedna z zespołu kultur mogiłowych, która zajmowała się obróbką ceramiki. W Polsce ceramika stosowana jest od ok. 7,5 tys. lat.

Ceramiczny kubek

Ceramiczny kubek

Reklamy